Grote hoogte
Ruige berg, kartelkop
geen kruis of zendmast op je top
verandert je tanden.
Een harde waarheid tekent je contour
aardkorst barst
offers van biotopen.
Een wolk komt je open zenuw verzachten
bomen beklimmen sussend je flanken
en je laat wat zand uit een plooi
van je mantel los
een sleep van gruis
voor het volk, de zwavelstokjes
die hun korte vlam leven
in de caroussel van je schaduw.
Roberta Petzoldt
Compositie van een val
Terwijl ik steil sta
tussen
met mossen overgoten
kolossen
door penwortels gespiest
en
het treinlange lichaam
van een geschorste den
naakt, op de rotsbrokken gebroken
de takken onder zich intact
duizendpoten
die de helling aflopen
en
de beuk die zich om haar eigen
zaailing wringt
hoor ik het geluidloze geweld om me heen Annemaria koekoek in een titanengeschil
mijn leven een frame
in de doodstille actiefilm die
hier al 60 miljoen jaar draait.
Roberta Petzoldt